Cretaquarium i wybrzeże koło Heraklion.

Cretaquarium stoi w Gournes, na wybrzeżu na wschód od Heraklion, na terenie dawnej bazy amerykańskiej, nad długim piaszczystym brzegiem. Wizyta to wewnętrzna połowa krótkiego dnia rodzinnego: zbiorniki z fauną Morza Śródziemnego, wolny spacer w chłodzie, a potem plaża poniżej, jeśli grupie jeszcze starczy sił. Na akwarium i pauzę na zewnątrz schodzą 3–4 godziny. Nie schodzi na to jeszcze zwiedzanie Heraklion. Sens wyboru tego zamiast wąwozu to dach i powietrze. W lipcu i sierpniu wędrówka w południe jest karą. Hala zbiorników i kąpiel to plan, który da się skończyć w dobrym nastroju.

Dojazd jest autem albo krótką wycieczką z miasta. Droga wzdłuż wybrzeża jest prosta i dlatego to działa jako pół dnia, a nie wyprawa. W środku idziesz jednym okrążeniem. Nie ma po co pędzić i nie ma też ukrytego drugiego muzeum, które omijasz, jeśli wyjdziesz po godzinie. Tempo nadadzą dzieci, które lubią stać przy jednym zbiorniku. Dorośli, którzy chcieli ruin, skończą wcześniej i powinni mieć książkę albo zgodę na siedzenie na piasku. Plaża obok obiektu to druga połowa. To zwykły publiczny brzeg, nie laguna. Parasole, tawerna i parking ważą tu więcej niż zdjęcie.

Dzień pasuje rodzinom, osobom podróżującym z kimś, kto nie da rady schodów, i gościom, którzy poranek archeologiczny już mają za sobą i chcą łatwego popołudnia. To słaby wybór, jeśli cały powód pobytu na Krecie to teren na zewnątrz, a pogoda jest łaskawa. Wtedy weź wybrzeże na kąpiel i pomiń bilet. To także zły dodatek do poranka w Knossos, chyba że naprawdę godzisz się na dwa postoje. Knossos plus akwarium to pełny dzień, nie lekki, a dojazd między nimi jest tą częścią, o której ludzie zapominają, patrząc na mapę Heraklion. Sam obieg zbiorników schodzi większości rodzin w nieco ponad godzinę. Reszta czasu jest na plażę i drogę, nie na drugie muzeum w tym samym bilecie. Wózek przechodzi główną trasą, więc schody nie są tu warunkiem wejścia. Te wycieczki Kreta są planem na upał: dach nad głową, a potem piasek, jeśli starczy sił.