Kajak po południowym wybrzeżu koło Preveli.

Kajak koło Preveli idzie wzdłuż południowego wybrzeża, tam gdzie klify spadają do ujścia rzeki i plaży z palmami. Wsiadasz blisko piasku albo kawałek dalej wzdłuż brzegu, z przewodnikiem i kajakiem sit-on-top, i wiosłujesz krótki odcinek wybrzeża, a nie przeprawę do innego miasta. Zwykła długość to 3–4 godziny. Południe jest tu praktyczną informacją: gdy północny wiatr idzie wzdłuż Chania i Heraklion, ta strona wyspy często jeszcze nadaje się do wiosłowania. Nie zawsze jest płasko. Wiatr z południa albo fala zawijająca za cypel odwoła poranek równie stanowczo. Przewaga jest statystyczna, nie jest gwarancją.

Widzisz linię klifów, zmianę koloru tam, gdzie rzeka spotyka morze, i plażę, która z wody wygląda inaczej niż ze ścieżki w dół. Gaj palmowy w Preveli leży tuż za piaskiem, w głąb lądu. Tego dnia nie idziesz wąwozem. Jeśli spacer przez palmy jest tym, czego chciałeś, zrób go innego ranka, a kajak zostaw na samo wybrzeże. Wyjście na brzeg, jeśli w ogóle jest, trwa krótko. Na wodzie cienia prawie nie ma, a skała jest ostra tam, gdzie stawiasz stopę. Buty do wody liczą się tu bardziej niż w porcie.

Wiosłowanie pasuje ludziom, którzy chcą cichszego wybrzeża niż północ i godzą się zmoknąć. Dobrze działa u par i u pewnych siebie starszych dzieci. Z Chania to długa droga na trzy godziny zajęcia, więc najlepiej pasuje, gdy już śpisz na południu Rethymno, w Plakias albo w Agia Galini, albo gdy kajak jest jednym postojem dnia oddanego temu brzegowi. Nie doklejaj go do wędrówki Samaria. Oba dni chcą nóg i cierpliwości do drogi, a dojazd na południe jest wolny nawet wtedy, gdy samo wiosłowanie było łatwe. Buty do wody bierz nawet na krótki postój: przy ujściu kamień jest ostry, a ładna plaża i łatwe wyjście często leżą osobno. Nie łącz tego ranka ze zejściem wąwozem Samaria, bo droga na południe i tak bierze nogi. Te wycieczki Kreta zostają przy klifie i ujściu, nie w wąwozie.