Safari jeepem po południowym wybrzeżu Krety.

Safari jeepem po południowym wybrzeżu to jazda z kierowcą po gruntowych traktach nad Morzem Libijskim, w stronę zatoczek i przysiółków, do których zwykłym autem z wypożyczalni często nie wolno wjechać. Umowa najmu zwykle kończy się na asfalcie. Jedziesz z kimś, kto wie, które koleiny w tym tygodniu da się przejechać, a które lepiej ominąć. Własnego jeepa nie przywozisz i nie zabierasz wynajętego auta na te trakty w miejsce pojazdu organizatora. Wypad trwa zwykle 4–5 godzin z bazy na południu, takiej jak Matala, Sivas albo równina Messara. Postoje są krótkie: punkt widokowy, plaża bez drogowskazu, kawa we wsi, której nadmorska szosa nigdy nie osiąga. Jazda jest tu właściwą czynnością, nie wstępem do długiego zwiedzania.

Krajobraz to suche wzgórza, koryta rzek i nagły spadek ku morzu. Latem jest gorąco i kurzowo. Sens jeepa, a nie autokaru, siedzi w ostatnich kilometrach, tam gdzie szosa się kończy. Zapytaj, które plaże naprawdę wchodzą w trasę i czy kąpiel jest postojem, czy tylko spojrzeniem ze skarpy. Postój na kąpiel potrzebuje czasu, żeby się przebrać, zejść i wrócić pod górę. Postój na zdjęcie tego czasu nie ma. Zapytaj też, czy pojazd ma otwarte boki. Kurz, słońce i twarde siedzenie są częścią dnia, nie usterką. Osoby z bólem pleców powinny usłyszeć to przed rezerwacją, nie przy pierwszym zjeździe po koleinach.

Taki wypad pasuje ludziom, którzy już są na południu i chcą traktu, którego zwykłe auto nie powinno ruszać. To nie jest wyprawa na zwierzęta i nie jest wędrówka. Słabo wykorzystasz dzień, jeśli śpisz w Chania, bo sam dojazd do startu zjada poranek. Rodziny ze starszymi dziećmi często wychodzą zadowolone. Bardzo małe dzieci i każdy, kogo mdli na wybojach, nie. Jedź rano, pij wodę i zostaw auto z wypożyczalni na asfalcie, tam gdzie umowa każe mu stać. Zejście do zatoczki, jeśli jest, bywa krótkie i strome, a powrót w słońcu trwa dłużej, niż wygląda z góry. Wodę zabierz ze startu: wzgórza są odsłonięte, a kawa we wsi nie zastępuje zapasu na jazdę. Takie wycieczki Kreta mają sens dopiero wtedy, gdy grunt naprawdę wychodzi poza to, co wolno ci przejechać samemu.