Nurkowanie wprowadzające na Krecie.

Nurkowanie wprowadzające na Krecie jest dla osób bez uprawnień. Spotykasz się w centrum nurkowym, zwykle koło Heraklion albo w pobliskim porcie, i pierwsza godzina to papiery, ankieta zdrowotna i odprawa na powierzchni. Potem próbujesz sprzętu w płytkiej wodzie, z instruktorem obok. Samo zejście jest krótkie. Większość z 4–5 godzin na zegarze to odprawa, zakładanie sprzętu i łódź albo dojazd do osłoniętego miejsca. Przez cały czas pod wodą zostajesz z tym instruktorem. To nie jest kurs, po którym jutro nurkujesz sam, i nie jest to łódź widokowa z maską.

Miejsce wybiera się dla początkujących: płat piasku albo skały na głębokości kilku metrów, z liną albo przewodnikiem, za którym idziesz, i bez prądu, o którym warto mówić. Wraku na pierwszym wyjściu nie zobaczysz i powinieneś nabrać wątpliwości wobec opisu, który go obiecuje. To, co widzisz, to zwykłe życie kreteńskiego dna z bliska, i o to chodzi. Jeśli masz już kartę uprawnień, zarezerwuj nurkowanie z przewodnikiem dla osób z certyfikatem. Wersja próbna cię znudzi i zajmie miejsce komuś, kto go potrzebuje. Jeśli nigdy nie miałeś automatu w ustach, to jest właściwy pierwszy krok, łącznie z tym, że możesz stwierdzić, że ci nie pasuje, i skończyć zejście wcześniej. Tak wolno.

Dzień pasuje zdrowym dorosłym i starszym nastolatkom, którzy czują się pewnie w morzu i potrafią wykonać polecenie, gdy są zdenerwowani. To zły produkt, jeśli nie umiesz wyrównać ciśnienia w uszach, jeśli jesteś w ciąży albo jeśli katar zatkał zatoki. Centrum powinno cię wtedy odesłać i właśnie tak ma zrobić. Dzieci mają minimalny wiek, który ustala centrum. Nie przyjeżdżaj z nadzieją na wyjątek. Traktuj poranek jako jedną czynność. Winnica albo długa jazda potem to złe połączenie, bo zmęczenie jest inne niż po zwykłej kąpieli. Ankieta zdrowotna jest częścią poranka. Po zejściu większość osób chce usiąść, nie wsiadać od razu w drogę w góry. Te wycieczki Kreta są pierwszym oddechem pod wodą, nie zwiedzaniem wraku i nie skrótem do uprawnień.