Prywatny kierowca na jeden dzień na Krecie.

Prywatny dzień na Krecie to auto i kierowca na jedną datę, z postojami, które wybierasz ty, a przycina ktoś, kto zna drogi. 7–9 godzin to pełny dzień i nadal jeden region, nie wyspa. Wartość jest w trasie. Plaże zachodu, wąwóz i winnica nie mieszczą się razem, a kierowca, który to powie, jest tym, którego chcesz. Kierowca, który zgadza się na każdą pinezkę na mapie, sprzedaje ci dzień w aucie. Startuj z Chania, z Rethymno albo z Heraklion i zostań w zasięgu tego miasta. Dojazd z lotniska do pałacu to inny produkt niż pętla południowego wybrzeża, a oba są czym innym niż Balos.

To, co zobaczysz, zależy od listy, którą byłeś gotów skrócić. Dobra wersja z Chania może być wsią, punktem widokowym i jedną plażą, z lunchem na siedząco, a nie zjedzonym w aucie. Z Heraklion może być Knossos bez pośpiechu i winnica albo wybrzeże na wschód ku Hersonissos i ani kroku dalej. Nie zbierasz regionów. Drogi na Krecie są wolniejsze, niż sugerują odległości, zwłaszcza na południe od gór, i prywatne auto nic tu nie skraca. Powiedz kierowcy, które jedno miejsce się liczy i o której musisz być z powrotem. Resztę niech odmówi. Ta odmowa jest usługą.

Dzień pasuje parom, rodzinom i znajomym, którzy chcą towarzystwa w aucie i żadnej kłótni o to, kto nawiguje. Pasuje każdemu, kto woli nie prowadzić obcej górskiej drogi pierwszego ranka. Słabo się opłaca, jeśli pewnie prowadzisz, auto z wypożyczalni już jest opłacone, a miejsca leżą blisko siebie. Wtedy prywatny dzień kupuje rozmowę i spokój, że to nie ty pilnujesz mapy. Jedni tego chcą, inni nie. Lunch, bilety na obiekt i łódź, którą dokładasz, nie wchodzą w ten dzień. Ustal godzinę powrotu, zanim wsiądziesz. Krótszy dzień często jest lepszy niż dziewięć godzin samej szosy. To także złe narzędzie dla grupy, która nie umie się zgodzić. Osiem godzin przy czterech konkurencyjnych planach jest gorsze niż łódź z rozkładem. Takie wycieczki Kreta obejmują jeden region i listę, z której ktoś musi skreślić.