Płaskowyż Lasithi i jaskinia Diktean.

Płaskowyż Lasithi to wysoka równina w głąb lądu od Agios Nikolaos, a jaskinia Diktean w Psychro jest postojem, który nadaje dniowi kształt. Wycieczka z Elounda albo z Agios Nikolaos zjeżdża z wybrzeża, przecina równinę i doprowadza pod wejście do jaskini. 7–8 godzin to pełna pętla, nie dlatego, że jaskinia jest ogromna, tylko dlatego, że droga jest górska, a powrót to ten sam wolny zjazd. Równina jest chłodniejsza niż brzeg, i to jest praktyczny powód, żeby jechać latem, a wiosną jest zielona w sposób, w jaki wybrzeże nie jest. Nie jedziesz tam na plażę. Jeśli grupa potrzebuje kąpieli, połóż ją na inny dzień albo pogódź się z bardzo późną, gdy już zjedziesz na dół.

Sama jaskinia to stroma ścieżka ze wsi, potem ciąg schodów i śliskie wnętrze. Ścieżka zaskakuje ludzi, którzy wyobrażali sobie krótki spacer. Na trakcie czasem proponują osły. Schody w środku i tak idziesz sam, a są ciemne i wilgotne. Zakładaj krótką wizytę, nie eksplorację. Jeśli jesteś szczery, przyjechałeś po równinę w tym samym stopniu co po jaskinię: pierścień gór, wsie, uprawne dno płaskowyżu. Kierowca, który pędzi jedno i drugie, żebyś „jeszcze zobaczył” plażę, źle zrozumiał dzień. Lunch we wsi na płaskowyżu jest właściwym środkiem wypadu. Piknik w aucie to sposób, w jaki omijasz miejsce, po które wjechałeś.

Pętla pasuje ludziom, którzy chcą chłodnego dnia w głębi lądu i dadzą radę ścieżce do jaskini, także starszym dzieciom, które lubią mieć cel. Słabo pasuje osobom niepewnym na mokrych schodach, użytkownikom wózka i tym, którzy chcieli tylko zdjęcia równiny z drogi. Płaskowyż da się zobaczyć bez wchodzenia do jaskini i w upał, w złych butach, to jest przyzwoity wybór. Powiedz to na starcie. Dnia jest też za dużo, żeby dokleić go do Spinalonga. Wysepka to poranek w zatoce. Płaskowyż to dzień w górach. Elounda jest sensowną bazą na każde z nich i nie na oba przed kolacją. Te wycieczki Kreta biorą cały dzień na równinę i jaskinię, nie godzinę przed kolacją.