Rejs na Spinalonga z Elounda.

Spinalonga to ufortyfikowana wysepka w zatoce Elounda, a łódź, która tam płynie, jest krótką przeprawą, nie rejsem po morzu. Z małego portu w Plaka albo z samej Elounda jesteś na wodzie kilka minut. Z Agios Nikolaos droga wodą jest dłuższa i nadal nie przypomina dnia na Balos. Wizyta na wyspie to spacer około godziny przez weneckie mury, późniejsze zabudowania i uliczki dawnej kolonii trędowatych. Cień jest miejscami, a w południe prawie go nie ma. Ze standardowego postoju nie pływa się z wyspy. Woda, którą widzisz, to zatoka, a kąpiel, jeśli jej chcesz, należy do plaży przed albo po, nie do biletowanej ścieżki.

3–5 godzin to właściwy zapas, gdy doliczysz dojście do łodzi. Tę część ludzie źle szacują. Jeśli śpisz w Elounda, to łatwe pół dnia i jeden z najlepiej wymierzonych wypadów na wschodzie. Jeśli startujesz w Heraklion, dojazd w każdą stronę potrafi być dłuższy niż sama wizyta i dzień staje się przejazdem ze spacerem w środku. Z Chania to słabe zużycie jednej daty. Łodzie chodzą w ciepłych miesiącach i częściej niż odsłonięte rejsy zachodniego wybrzeża, bo zatoka jest osłonięta. Nadal stają przez pogodę i przez godziny otwarcia samego miejsca. Idź rano, jeśli możesz. Ścieżka jest gorętsza i bardziej tłoczna po lunchu, a światło na murach jest łagodniejsze wcześnie.

Wypad pasuje prawie każdemu, kto może iść powoli przez godzinę po nierównym kamieniu, także starszym gościom, którzy nie wzięliby wąwozu. Źle pasuje, jeśli ktoś nie da rady schodów i nierównego podłoża, i jest cienką rozrywką dla małych dzieci, które potrzebowały plaży. Czytaj to jako miejsce z ciężką historią, nie jako ładny postój rejsu. Kolonia jest historią wyspy w XX wieku, a mury są od niej starsze. Przewodnika nie potrzebujesz, żeby przejść uliczki, ale przewodnik, który powie, na co patrzysz, zamienia godzinę z gorącego okrążenia w wizytę. Zdecyduj, którą wersję rezerwujesz. Takie wycieczki Kreta są krótkie z Elounda i zbyt długie, gdy start jest w Chania.